Transfery w żużlu potrafią zaskakiwać, a czasem przybierają nieoczekiwany obrót. Okazuje się, że po udanym sezonie 2025 Piotr Pawlicki był jednym z najbardziej pożądanych zawodników na rynku. Choć ostatecznie wrócił do macierzystego klubu, jego droga do Fogo Unii Leszno była daleka od oczywistości. Zawodnik zdradził, że w okresie negocjacji odezwała się do niego niemal cała Ekstraliga.
Sezon, który przywrócił wiarę
Rok 2025 był dla Piotra Pawlickiego czasem udanych powrotów. Do Krono-Plast Włókniarza Częstochowa trafił z misją pomocy drużynie w utrzymaniu się w PGE Ekstralidze. Zadanie wykonał znakomicie, będąc jednym z filarów zespołu prowadzonego przez trenera Mariusza Staszewskiego.
Dzięki jego stabilnej formie częstochowska drużyna nie tylko uniknęła nerwowej walki w barażach, ale mogła też patrzeć w przyszłość z większym spokojem. Sam Pawlicki prezentował dyspozycję zbliżoną do tej z najlepszych lat swojej kariery. Jego udane występy naturalnie zwróciły uwagę menedżerów innych klubów.
Pokazał, że jest gotów ponownie pełnić funkcję lidera w ekstraligowym składzie.
Telefony się urywały
Okres transferowy po zakończeniu sezonu bywa gorący, ale dla Pawlickiego był wyjątkowo intensywny. Jak sam przyznał w rozmowie dla Magazynu PGE Ekstraligi, zainteresowanie jego osobą było ogromne. To, co może zaskakiwać, to skala tego zjawiska.
– W czasie, gdy rozmawia się już z zawodnikami, nie zadzwonił do mnie chyba tylko klub z Torunia – ujawnił żużlowiec. To oznacza, że z pozostałymi klubami najwyższej klasy rozgrywkowej w Polsce prowadził rozmowy lub przynajmniej otrzymał od nich sygnały. Taka sytuacja jasno pokazuje jego wysoką pozycję na rynku i uznanie, jakim cieszy się wśród działaczy.
Te negocjacje, choć liczne, nie zmieniły jednak jego priorytetów. Od samego początku miał jeden główny cel: powrót do Leszna.
Ryzykowne oczekiwanie na awans
Decyzja Pawlickiego nie była prosta ani wolna od ryzyka. Mimo wielu konkretnych ofert z ustabilizowanych klubów Ekstraligi, postanowił czekać. Czekał na rozstrzygnięcie jednej kwestii: czy Fogo Unia Leszno awansuje z powrotem do PGE Ekstraligi.
To była gra o wysoką stawkę. Gdyby Leszno nie zdołało wywalczyć awansu, Pawlicki mógł zostać z niczym, podczas gdy inne atrakcyjne opcje byłyby już dawno zajęte. Jego determinacja, by wrócić właśnie tam, skąd pochodzi, okazała się silniejsza.
– Nasza rozmowa była dość krótka, bo mam duże zaufanie do ludzi działających w Unii. Pracowaliśmy ze sobą przez wiele sezonów. To było mi najbliższe. Poza tym jestem przecież stąd. Tu się urodziłem i wychowałem – tłumaczył swoją decyzję zawodnik.
Ta emocjonalna więź z klubem i miastem przeważyła nad czysto sportową kalkulacją. Wierzył w siłę swojego macierzystego zespołu i ta wiara się opłaciła.
Gorzowskie spekulacje bez potwierdzenia
W trakcie tego transferowego maratonu głośno było o rzekomym przejściu Pawlickiego do Gezet Stali Gorzów. Plotki były na tyle silne, że niektórzy komentatorzy twierdzili, iż zawodnik był już „jedną nogą” w zespole znad Warty.
Sam zainteresowany stanowczo dementuje te informacje. Przyznaje, że rozmowy się toczyły, ale nie miały charakteru zaawansowanych negocjacji. – No ale kto tak twierdził? To nic nadzwyczajnego, że się spotkamy, wymienimy kilkoma zdaniami czy usiądziemy i zjemy obiad. To jeszcze nie znaczy, że jestem gdzieś jedną nogą – komentował z uśmiechem.
Podkreślił, że od początku wiedział, gdzie chce trafić. – Oczywiście, rozmowy były, ale ja od samego początku czułem, że chciałbym wrócić do Leszna. Tak naprawdę największym problemem do rozwiązania był tylko awans do PGE Ekstraligi – zaznaczył.
Kategorycznie zaprzeczył też, jakoby w Gorzowie miał mieć przygotowany gotowy kontrakt. – Kompletnie nie. Takiej sytuacji nie było. Żaden kontrakt nie był gotowy. Wiadomo, że podczas rozmów padły oferty, ale z takimi twierdzeniami się nie zgodzę – podsumował, zamykając temat.
Powrót do korzeni
Ostatecznie wszystko potoczyło się po myśli Pawlickiego. Fogo Unia Leszno wywalczyła awans, a on mógł bez żadnych przeszkód podpisać kontrakt z klubem, w którym się wychował. Dla 30-letniego żużlowca to nie tylko zawodowy wybór, ale także osobiste spełnienie.
Powrót do Leszna po latach to silny sygnał dla kibiców. Pokazuje, że zawodnik wciąż czuje więź z miastem i jest gotów podjąć wyzwanie odbudowy siły drużyny w ekstraligowych warunkach. Jego doświadczenie i obecna forma będą kluczowe dla Unii w nadchodzącym sezonie 2026.
Dla samego Pawlickiego to też szansa na napisanie nowego rozdziału w klubie o tak bogatej tradycji. Wraca jako dojrzały lider, który przeszedł przez różne etapy kariery i wie, czego oczekiwać od najwyższego poziomu rozgrywkowego.
Perspektywy na przyszłość
Cała ta historia świetnie ilustruje, jak działa rynek transferowy w żużlu. Nawet w dobie precyzyjnych planów i strategii, sentymenty oraz osobiste preferencje zawodników mogą odgrywać kolosalną rolę. Pawlicki wybrał serce zamiast chłodnej kalkulacji, ryzykując stabilną pozycję w Ekstralidze.
Fakt, że tylko jeden klub nie podjął z nim kontaktu, mówi sam za siebie. Zawodnik należy do czołówki polskiego żużla i pozostaje kluczowym graczem na rynku. Jego decyzja o powrocie do Leszna dodaje pikanterii nadchodzącemu sezonowi. Kibice Fogo Unii zyskali nie tylko świetnego żużlowca, ale też symbol – człowieka, który postawił wszystko na jedną kartę i wygrał.
Teraz pozostaje tylko czekać na start rozgrywek. Piotr Pawlicki ma szansę udowodnić, że jego wybór był nie tylko emocjonalny, ale też w pełni trafiony pod względem sportowym. A rywalizacja z drużynami, które tak niedawno zabiegały o jego angaż, na pewno będzie miała dodatkowy, osobisty smaczek.
