Kategoria: Sporty Motorowe

  • Belle Vue Aces mistrzem Premiership po raz piętnasty – Klindt bohaterem finału

    Belle Vue Aces mistrzem Premiership po raz piętnasty – Klindt bohaterem finału

    Belle Vue Aces zdobyło piętnasty tytuł mistrza Wielkiej Brytanii, pokonując Sheffield Tigers w rewanżowym finale 53:37. Drużyna z Manchesteru wygrała dwumecz 100:80, odzyskując trofeum po rocznej przerwie. Nicolai Klindt, który zastąpił kontuzjowanego Petera Kildemanda, był bohaterem wieczoru, nie przegrywając żadnego wyścigu punktowanego.

    Kluczowe fakty z finału

    • Belle Vue Aces zdobyło 15. mistrzostwo w historii, umacniając swoją pozycję jako najbardziej utytułowany klub w brytyjskiej lidze.
    • Nicolai Klindt zdobył 11 punktów z bonusem, pozostając niepokonanym w trzech wyścigach punktowanych.
    • Rewanż został rozstrzygnięty w 12. biegu, kiedy przewaga gospodarzy stała się nie do odrobienia.
    • Finał miał szczególne znaczenie, ponieważ to pierwsze mistrzostwo Aces zdobyte przed własną publicznością w Manchesterze od 1972 roku.

    Klindt wszedł i załatwił sprawę

    Duńczyk dołączył do Belle Vue w trybie awaryjnym, ponieważ Kildemand nie mógł wystartować. Okazało się, że był to dobry wybór.

    Klindt wygrał wyścigi 3., 5. i 12., za każdym razem pewnie startując i kontrolując pozycję na torze. W piątym biegu jego zwycięstwo w parze z Zachem Cookiem dało gospodarzom prowadzenie 17:13, co ustawiło dalszy przebieg spotkania. Kluczowy moment nastąpił w dwunastym wyścigu, kiedy Klindt ponownie minął rywali jako pierwszy, co zniweczyło matematyczne szanse Sheffield na odrobienie strat.

    „Wiedziałem, że ten bieg może zamknąć finał. Chciałem po prostu wyjść spod taśmy tak, jak trener to zaplanował” – powiedział Klindt po meczu, wyraźnie zadowolony z roli, jaką odegrał w drużynie.

    Jason Doyle i reszta – zespół mistrzów

    Belle Vue nie opierało się tylko na Klindcie. Jason Doyle zdobył 11 punktów w rewanżu, powtarzając doskonałą formę z pierwszego meczu finałowego, gdzie zdobył 12+2. Australijczyk od początku sezonu był kluczowym zawodnikiem Aces i w decydującym momencie nie zawiódł.

    Norick Bloedorn (10+2) oraz Zach Cook (10+1) również zasłużyli na pochwały, skutecznie wspierając liderów, zwłaszcza w biegach juniorskich i w środkowej fazie zawodów, kiedy Sheffield próbowało jeszcze nawiązać kontakt.

    William Cairns zakończył zawody z zerowym dorobkiem, ale w tak zrównoważonym zespole jedna wpadka nie wpłynęła na końcowy wynik.

    Szybka koronacja przed własną publicznością

    Belle Vue od początku rewanżu kontrolowało sytuację na torze. Po ośmiu wyścigach przewaga wynosiła już dziesięć punktów, a po jedenastu losy rywalizacji były właściwie przesądzone. Sheffield Tigers, mimo ambitnej postawy w pierwszym spotkaniu, nie były w stanie nawiązać równorzędnej walki na wyjeździe.

    Ten tytuł ma dla klubu z Manchesteru szczególne znaczenie. Poprzednie czternaście mistrzostw Aces zdobywało poza National Speedway Stadium. Teraz, po raz pierwszy od pięćdziesięciu lat, własny tor stał się miejscem koronacji. Kibice odśpiewali „We Are the Champions” na długo przed ostatnim wyścigiem, co odzwierciedlało ich radość z sukcesu.


    Źródła

  • Ashley Holloway odrzuca spekulacje: Zmarzlik i jego złoto na brytyjskich silnikach? Tuner stawia sprawę jasno

    Ashley Holloway odrzuca spekulacje: Zmarzlik i jego złoto na brytyjskich silnikach? Tuner stawia sprawę jasno

    Ashley Holloway, brytyjski tuner, który niedawno pomógł Robertowi Lambertowi zdobyć jego pierwszy tytuł indywidualnego mistrza świata, odniósł się do plotek mówiących o tym, że Bartosz Zmarzlik może w przyszłych sezonach korzystać z jego jednostek napędowych. Jego odpowiedź jednak nie zaspokoiła oczekiwań polskich kibiców.

    Kluczowe informacje

    • Ashley Holloway zdementował spekulacje o potencjalnej współpracy z Bartoszem Zmarzlikiem, podkreślając swoją lojalność wobec obecnych klientów.
    • Bartosz Zmarzlik zakończył sezon z tytułem mistrza świata, korzystając z brytyjskich silników, które wyraźnie przewyższały sprzęt rywali używających jednostek Ash-Tech.
    • Robert Lambert został pierwszym zawodnikiem, który zdobył złoto indywidualnych mistrzostw świata na silnikach Hollowaya.
    • Ryszard Kowalski, dotychczasowy tuner Zmarzlika, stracił dominującą pozycję w światowym żużlu po latach przewagi.

    Tuner stawia sprawę jasno

    W środowisku żużlowym od kilku tygodni krążyły spekulacje, że Zmarzlik, zniechęcony brakiem odpowiedniej prędkości w końcówce sezonu, może rozważyć zmianę tunera. Holloway, zapytany o tę możliwość, wyraził swoje stanowisko.

    "Nie planuję rozszerzać współpracy. Mam swoich zawodników, z którymi zbudowałem relację przez lata ciężkiej pracy. Nie zamierzam tego niszczyć dla jednego nazwiska, nawet tak wielkiego jak Zmarzlik" – powiedział Holloway w wywiadzie. Dodał, że jego warsztat pracuje na granicy możliwości i nie byłby w stanie zapewnić odpowiedniego wsparcia kolejnemu zawodnikowi z czołówki.

    Dominacja Ash-Tech i problemy Polaka

    Sezon przyniósł wyraźną zmianę w układzie sił w speedwayu. Silniki Hollowaya, które jeszcze rok temu były postrzegane jako solidne, zyskały na znaczeniu. Kluczowym elementem okazał się tyrystor – komponent układu zapłonowego, który dawał przewagę na twardych, przyczepnych torach.

    Zmarzlik miał trudności. Na większości rund Grand Prix brakowało mu prędkości, zwłaszcza w chłodniejszych warunkach. Silniki Kowalskiego, dotychczas uznawane za najlepsze, nie radziły sobie w takich temperaturach. Polak zakończył sezon z tytułem mistrza świata, ale różnica między nim a Lambertem była wyraźna.

    Zmarzlik nie szukał jednak wymówek. "Wspólnie z rodziną Kowalskich wykonujemy dobrą robotę. Czasem czegoś brakuje po jednej lub drugiej stronie, ale to sport" – mówił po zakończeniu rywalizacji.

    Lambert przełamuje hegemonię

    Lambert przełamuje hegemonię
    Źródło: v.wpimg.pl

    Dla Hollowaya tytuł Lamberta to ważny moment. Brytyjczyk pracował latami na taki sukces, ale nigdy wcześniej jego silnik nie doprowadził zawodnika do indywidualnego złota. Co ciekawe, jeszcze miesiąc przed zakończeniem sezonu tuner uważał, że jego drugi klient, Brady Kurtz, ma większe szanse na triumf.

    Lambert jednak zaskoczył wszystkich. Jego forma wzrosła w momencie, gdy Zmarzlik zaczął tracić dystans. Na twardych torach jesienią jednostki Ash-Tech działały znakomicie, a Polak nie był w stanie odpowiedzieć.

    Co dalej z siedmiokrotnym mistrzem?

    Odrzucenie przez Hollowaya to dla Zmarzlika jasny sygnał – droga do odzyskania tytułu wymaga jeszcze większej pracy z obecnym zapleczem technicznym. Kowalski, który przez lata dominował w padoku Grand Prix, musi znaleźć sposób na odpowiedź na technologiczną przewagę rywala.

    Plotki o zmianie tunera na razie zostały rozwiane. Zmarzlik pozostaje przy swoim zespole, ale presja przed nowym sezonem będzie ogromna. Kibice w Polsce mają nadzieję, że doświadczenie i talent siedmiokrotnego mistrza świata wystarczą, by ponownie włączyć się do walki o złoto, nawet jeśli sprzętowo wciąż będzie to nierówna walka.


    Źródła

  • Norick Bloedorn szczerze o przyszłości w Toruniu: „Nie mogę potwierdzić, że zostanę”

    Norick Bloedorn szczerze o przyszłości w Toruniu: „Nie mogę potwierdzić, że zostanę”

    Norick Bloedorn w końcu przerwał milczenie. Niemiecki żużlowiec przyznał, że jego przyszłość w Toruniu jest niepewna, a kluczowym czynnikiem w podjęciu decyzji będzie zapewnienie regularnych startów. W międzyczasie toczą się zaawansowane negocjacje Torunia z Mathiasem Pollestadem, które mogą wpłynąć na skład młodzieżowy na sezon 2027.

    Kluczowe fakty

    • Norick Bloedorn nie ma jeszcze podpisanego kontraktu na kolejny sezon i rozważa oferty z innych klubów, w tym z ROW-u Rybnik.
    • Toruniu intensywnie negocjuje z Mathiasem Pollestadem, co może ograniczyć miejsce dla Niemca w składzie.
    • 22-latek podkreśla, że nie chce walczyć o każdy start – priorytetem jest regularna jazda i rozwój sportowy.
    • Zawodnik odniósł się do porównań z Pollestadem, twierdząc, że różnice między nimi są minimalne.

    Rozmowy z Toruniem utknęły w martwym punkcie

    Bloedorn wyraził rozczarowanie tempem negocjacji. Mimo że klub złożył mu propozycję przedłużenia współpracy, konkretne rozmowy praktycznie się nie toczą.

    „Władze klubu nie prowadziły ze mną szczegółowych rozmów o nowym kontrakcie” – powiedział w jednym z wywiadów. To stawia go w trudnej sytuacji. Z jednej strony ma ofertę z Torunia, z drugiej – konkretne propozycje z Metalkas 2. Ekstraligi.

    Jednak ambicje 22-latka sięgają wyżej. „PGE Ekstraliga to miejsce, w którym chciałbym być” – deklaruje. Tyle że samo bycie w kadrze czołowego klubu to za mało, jeśli miałby przesiedzieć sezon na ławce.

    Pollestad zagrożeniem dla Niemca?

    Toruń buduje skład z myślą o dominacji w kolejnych latach. Mathias Pollestad ma być jednym z filarów formacji do 24. roku życia, co naturalnie wypycha Bloedorna z pierwszego planu.

    Niemiec nie ma wątpliwości. „Nie uważam, że Pollestad jest zawodnikiem o klasę wyżej ode mnie” – stwierdził, odnosząc się do statystyk. Rzeczywiście, różnice między oboma żużlowcami nie są znaczące, ale w Toruniu widzą w Norwegu większy potencjał długoterminowy.

    Bloedorn przyznaje, że obserwuje sygnały płynące z mediów społecznościowych i widzi, w którą stronę zmierza polityka transferowa klubu. Choć deklaruje chęć pozostania, nie zamierza czekać w nieskończoność.

    Regularna jazda ważniejsza niż nazwa klubu

    Dla młodego Niemca to kluczowy moment w karierze. Po kilku sezonach w PGE Ekstralidze wie, że samo nazwisko w składzie potentata nie wystarczy.

    „Najważniejsze jest dla mnie to, żeby być w składzie i jeździć co tydzień” – podkreśla. To zdanie najlepiej oddaje jego priorytety.

    Bez regularnych startów trudno o postęp. Bloedorn zdaje sobie z tego sprawę i dlatego nie wyklucza żadnego scenariusza. Decyzję podejmie po sezonie, gdy przeanalizuje wszystkie opcje. ROW Rybnik czeka, Toruń się waha, a czas płynie.

    Sytuacja jest dynamiczna i może rozstrzygnąć się dopiero po zakończeniu bieżących rozgrywek. Jedno jest pewne – Bloedorn nie pozwoli, by jego kariera utknęła w martwym punkcie.

    Co dalej z Bloedornem?

    Władze Torunia deklarują, że pierwszeństwo w rozmowach mają obecni zawodnicy. Równocześnie prowadzą jednak zaawansowane negocjacje z Pollestadem, co stawia te deklaracje pod znakiem zapytania.

    Dla Bloedorna kluczowe będzie znalezienie klubu, który zapewni mu regularne starty. Jeśli Toruń nie będzie w stanie tego zapewnić, transfer do 2. Ekstraligi stanie się realną opcją. Rynek jest specyficzny, a zawodników z ambicjami jazdy w elicie nie brakuje. Rozstrzygnięcie tej sytuacji poznamy w najbliższych tygodniach.


    Źródła

  • Bastian Borke ogłosił zakończenie kariery. Śląsk Świętochłowice traci kluczowego zawodnika

    Bastian Borke ogłosił zakończenie kariery. Śląsk Świętochłowice traci kluczowego zawodnika

    Bastian Borke, duński żużlowiec, który w ostatnim sezonie reprezentował barwy Śląska Świętochłowice, ogłosił zakończenie swojej kariery sportowej. Decyzja 26-latka to kolejny cios dla polskiego klubu, który stracił jednego z najbardziej obiecujących zawodników w Krajowej Lidze Żużlowej. Borke zaznacza jednak, że powrót na tor po poważnej kontuzji traktuje jako życiowy sukces.

    • Bastian Borke zakończył swoją przygodę z żużlem po sezonie 2026.
    • Duńczyk był liderem Śląska Świętochłowice i kluczowym zawodnikiem drużyny w Krajowej Lidze Żużlowej.
    • Po ciężkim wypadku wrócił do ścigania, ale uznał, że nadszedł czas na zakończenie kariery.
    • Odejście Borkego to duża strata dla Śląska Świętochłowice, który teraz musi znaleźć nowego lidera w formacji juniorskiej.
    • Zawodnik podkreślił, że powrót na tor po kontuzji był dla niego największym osiągnięciem, ważniejszym niż zdobyte punkty czy medale.

    Powrót, który smakował jak zwycięstwo

    Kariera Bastiana Borkego nie była łatwa. Duńczyk zmagał się z wieloma trudnościami, a jego rozwój został brutalnie przerwany przez poważny wypadek w 2024 roku. Wiele osób wówczas wątpiło w jego powrót, ale on sam nie poddał się.

    Miesiące rehabilitacji, ciężka praca i determinacja pozwoliły mu na powrót na tor. Choć nie odzyskał pełni formy z najlepszych lat, każdy wyścig był dla niego dowodem na to, że warto było walczyć. Dlatego jego decyzja o zakończeniu kariery nie wydaje się porażką, lecz świadomym zamknięciem rozdziału.

    „Powrót do sportu to ogromny sukces” – mówił Borke, podkreślając, że zdrowie jest dla niego najważniejsze.

    Co to oznacza dla Śląska Świętochłowice?

    Śląsk Świętochłowice stoi przed wyzwaniem. Borke, mimo młodego wieku, był jednym z bardziej doświadczonych zawodników w zespole. Jego odejście oznacza nie tylko lukę w składzie, ale także konieczność zmiany strategii drużyny.

    Klub z Górnego Śląska w ostatnich latach stawiał na rozwój młodych zawodników, a Borke był tego najlepszym przykładem. Teraz działacze muszą szybko działać, ponieważ rynek transferowy w Krajowej Lidze Żużlowej jest nieprzewidywalny, a znalezienie wartościowego zastępstwa w trakcie sezonu jest trudne.

    Warto zauważyć, że odejście Duńczyka zbiegło się z falą pożegnań w polskim żużlu. Niedawno karierę zakończył Jarosław Hampel, a wcześniej kilku innych uznanych zawodników. Speedway powoli żegna pokolenie, które przez lata definiowało tę dyscyplinę w Polsce.

    Duńczyk z polskim epizodem

    Borke spędził kilka sezonów na polskich torach i choć nie zdobył tytułów, które stawiałyby go w jednym szeregu z największymi gwiazdami, zapisał się w pamięci kibiców jako ambitny i waleczny zawodnik. Fani Śląska Świętochłowice doceniali jego determinację i oddanie klubowi.

    Jego historia pokazuje, jak nieprzewidywalny może być żużel — jeden błąd czy niefortunny upadek mogą na zawsze zmienić bieg kariery. Borke doświadczył tego na własnej skórze, ale wyszedł z tej próby z podniesioną głową.

    Koniec pewnego etapu

    Decyzja Borkego zamyka pewien rozdział w jego życiu oraz w historii Śląska Świętochłowice. Kibice stracili zawodnika, który mógł jeszcze dostarczyć drużynie wielu emocji, ale zyskali świadomość, że czasami największym zwycięstwem jest umiejętność powiedzenia „dość”.

    Przed Śląskiem trudne miesiące związane z budowaniem składu na kolejny sezon. Znalezienie kogoś, kto wypełni pustkę po Duńczyku, będzie dużym wyzwaniem dla sztabu szkoleniowego.


    Źródła

  • Piotr Żyto bez ogródek o sile ROW-u Rybnik. „Bez niego byliby w zupełnie innym miejscu”

    Piotr Żyto bez ogródek o sile ROW-u Rybnik. „Bez niego byliby w zupełnie innym miejscu”

    Innpro ROW Rybnik stara się o powrót do PGE Ekstraligi, a według byłego trenera tej drużyny, Piotra Żyto, kluczową postacią sezonu jest Nicolai Klindt. Żyto jest przekonany, że bez Duńczyka rybniczanie nie mogliby osiągnąć obecnej pozycji w Metalkas 2. Ekstralidze.

    Co warto wiedzieć

    • Piotr Żyto wskazuje Nicolaia Klindta jako zawodnika, bez którego ROW Rybnik nie biłby się o awans.
    • Duńczyk dołączył do zespołu w trakcie sezonu i natychmiast odmienił jego oblicze.
    • Decydujący mecz rewanżowy z Hunters PSŻ Poznań zadecyduje o losach rywalizacji.
    • Zdaniem Żyto o wyniku przesądzą postawa juniorów i skuteczność w biegach nominowanych.

    Klindt – transfer, który zmienił wszystko

    – Gdyby nie Klindt, na pewno nie byliby w tym miejscu, w którym są teraz – powiedział Piotr Żyto w rozmowie z WP SportoweFakty. Duńczyk trafił do Rybnika jako zastępstwo w kluczowym momencie rundy zasadniczej. Od razu stał się liderem drużyny i mentorem dla młodszych kolegów.

    Jego średnia biegowa należy do najwyższych w całej lidze. W decydujących spotkaniach potrafił brać na siebie odpowiedzialność w biegach nominowanych, co wielokrotnie przyczyniło się do zwycięstw ROW-u Rybnik. Bez takiego zawodnika rybniczanie prawdopodobnie nie mieliby szans na play-offy.

    Rewanżowa batalia z Poznaniem

    Teraz przed drużyną z Górnego Śląska najważniejszy sprawdzian. W pierwszym meczu z Hunters PSŻ Poznań ROW Rybnik wygrał na wyjeździe 49:41. Choć wynik wydaje się bezpieczny, Żyto przestrzega przed nadmiernym optymizmem.

    – To dopiero połowa zadania – podkreśla szkoleniowiec. Kluczowe będą dwa elementy: postawa formacji juniorskiej, która w Poznaniu spisała się bardzo dobrze, oraz zimna krew w końcówce spotkania, gdy presja sięga zenitu.

    Jan Kvech i reszta zespołu muszą zapomnieć o zaliczce z pierwszego starcia. PSŻ na wyjeździe potrafi być nieprzewidywalny, co udowodnił już w tym sezonie. Rybniczanie nie mogą sobie pozwolić na chwilę dekoncentracji.

    Ostatnie mecze ROW-u Rybnik – lekcja do odrobienia

    Sezon 2026 to dla ROW-u Rybnik prawdziwy emocjonalny rollercoaster. Zespół notował zarówno spektakularne zwycięstwa, jak i bolesne porażki. W pamięci kibiców wciąż tkwi przegrana u siebie ze Stalą Gorzów 39:51, która praktycznie przekreśliła szanse na utrzymanie w elicie rok wcześniej.

    Tamten mecz był nauczką – przewaga psychologiczna potrafi zniknąć w ciągu dwóch biegów. Podobnie było w spotkaniu ze Stalą Rzeszów. Rywale prowadzili, ale defekt Rasmusa Jensena i upadek Oskara Fajfera dały ROW-owi Rybnik serię 5:0, która zmieniła losy meczu na 47:42.

    To pokazuje, jak cienka jest granica między triumfem a klęską. Jeden błąd, jeden defekt – i wszystko może się posypać.

    Co dalej z ROW-em Rybnik?

    Niezależnie od wyniku rewanżu z PSŻ, jedno jest pewne – zespół z Rybnika wykonał ogromny postęp w stosunku do poprzedniego sezonu. Z beniaminka, który nie potrafił znaleźć rytmu w elicie, stał się drużyną, która realnie zagraża najlepszym na zapleczu Ekstraligi.

    Czy Klindt zostanie w klubie na kolejny sezon? Na razie to temat spekulacji. Jeśli ROW Rybnik myśli o trwałym awansie i pozostaniu w elicie, musi budować skład wokół takich postaci. Cała uwaga skupia się teraz na niedzielnym rewanżu, w którym stawka jest jasna – finał i szansa na powrót do PGE Ekstraligi.


    Źródła

  • Rezygnacja Zmarzlika ze szwedzkiej ligi wywołuje lawinę komentarzy. „Nie będziemy nikogo przekonywać”

    Rezygnacja Zmarzlika ze szwedzkiej ligi wywołuje lawinę komentarzy. „Nie będziemy nikogo przekonywać”

    Bartosz Zmarzlik ogłosił, że nie będzie startował w szwedzkiej Bauhaus-Ligan od sezonu 2027. Decyzja ta jest związana z nową umową dotyczącą opon, która wejdzie w życie w tych rozgrywkach. Władze szwedzkiego żużla zareagowały na tę informację spokojnie. Przewodniczący Elit Speedway Sverige, Mikael Holmstrand, wyraził, że nie zamierza wywierać presji na pięciokrotnego mistrza świata.

    Kluczowe fakty

    • Zmarzlik poinformował klub Lejonen Gislaved, że nie wystartuje w Szwecji w 2027 roku z powodu nowych przepisów dotyczących opon.
    • Holmstrand zaznaczył, że nie jest zwolennikiem przekonywania zawodników do startów – w lidze powinni jeździć tylko zmotywowani żużlowcy.
    • Nowa umowa oponiarska w Bauhaus-Ligan może wpłynąć na decyzje innych zawodników.
    • Szwedzka strona nie planuje negocjacji z Zmarzlikiem i uszanuje jego wybór, koncentrując się na zawodnikach, którzy chcą rywalizować na nowych zasadach.

    Cios dla szwedzkiej ligi

    Odejście Zmarzlika to poważny cios dla Bauhaus-Ligan. Polak przyciągał na trybuny wielu kibiców, a jego rywalizacje z czołówką szwedzkich torów były jednymi z największych atrakcji sezonu. W barwach Lejonen Gislaved zdobywał regularnie wysokie punkty i był kluczowym zawodnikiem zespołu.

    Decyzja Zmarzlika zapadła po dokładnej analizie konsekwencji nowej umowy oponiarskiej. Choć szczegóły regulaminu nie są jeszcze w pełni znane, środowisko żużlowe spekulowało, że zmiany mogą zniechęcić część zawodników. Nikt jednak nie spodziewał się, że jako pierwszy zareaguje lider światowego rankingu.

    Szwedzi nie zamierzają negocjować

    Holmstrand w rozmowie z WP SportoweFakty przyznał, że spotkał się z Zmarzlikiem 25 sierpnia, ale nie omawiał z nim przyszłorocznych przepisów. Jego słowa wskazują na twardą, ale konsekwentną postawę szwedzkiej centrali.

    – Nie jestem zwolennikiem przekonywania zawodników do startów w Szwecji – ci, którzy tu przyjeżdżają, powinni robić to z własnej woli – powiedział przewodniczący Elit Speedway Sverige.

    To podejście może być zaskakujące, biorąc pod uwagę znaczenie Zmarzlika. Jednak Szwedzi najwyraźniej stawiają na długofalową strategię – wolą stracić gwiazdę niż wprowadzać zmiany, które mogłyby podważyć nowy system oponiarski.

    Efekt domina w europejskich ligach?

    Efekt domina w europejskich ligach?
    Źródło: v.wpimg.pl

    Decyzja Zmarzlika może wywołać efekt domina. Jeśli pięciokrotny mistrz świata uznaje nowy regulamin za nieakceptowalny, inni zawodnicy mogą również wstrzymać się z podpisywaniem kontraktów w Bauhaus-Ligan. Dotyczy to szczególnie żużlowców, którzy, podobnie jak Zmarzlik, startują w kilku ligach i muszą dostosowywać się do różnych przepisów w Polsce, Szwecji czy Danii.

    Warto zauważyć, że temat opon od dawna budzi kontrowersje w światowym żużlu. Różne federacje eksperymentują z nowymi rozwiązaniami, co często prowadzi do konfliktów z zawodnikami przyzwyczajonymi do określonych warunków sprzętowych. Zmarzlik uznał, że zmiany w Szwecji są zbyt daleko idące.

    Co dalej z karierą Polaka?

    Zmarzlik koncentruje się na startach w PGE Ekstralidze, gdzie reprezentuje Orlen Oil Motor Lublin, oraz na cyklu Grand Prix. Jego rezygnacja ze startów w Szwecji oznacza, że kalendarz startowy będzie mniej intensywny, ale nie powinno to negatywnie wpłynąć na jego formę. Polak wielokrotnie udowadniał, że potrafi dobrze planować sezon, a mniejsza liczba lig może nawet przynieść korzyści.

    Jedno jest pewne – temat nowych opon będzie jeszcze długo dyskutowany w środowisku żużlowym. Głos Zmarzlika ma istotne znaczenie w tej debacie i może zachęcić innych do stawiania twardszych warunków. Szwedzka liga ryzykuje, ale wydaje się gotowa ponieść konsekwencje tej decyzji.


    Źródła

  • Czwartkowe ściganie na dwóch frontach: mecze Metalkas 2. Ekstraligi i Premiership bez tajemnic

    Czwartkowe ściganie na dwóch frontach: mecze Metalkas 2. Ekstraligi i Premiership bez tajemnic

    13 sierpnia 2026 roku przynosi kibicom czarnego sportu wiele emocji – dziś odbędą się dwa mecze Metalkas 2. Ekstraligi oraz dwa starcia w brytyjskiej Premiership. Wszystkie cztery spotkania mają wpływ na układ tabel w końcówce rundy zasadniczej, więc nikt nie odpuści choćby jednego biegu.

    • Arged Malesa Ostrów zmierzy się z H.Skrzydlewska Orzeł Łódź w bezpośredniej walce o pozycję w górnej części tabeli Metalkas 2. Ekstraligi.
    • Cellfast Wilki Krosno podejmą Innpro ROW Rybnik – obie drużyny wciąż liczą się w grze o play-offy.
    • Ipswich Witches zagrają przeciwko King’s Lynn Stars o cenne punkty w Premiership.
    • Mecze Metalkas 2. Ekstraligi zaplanowano na godziny 18:00 i 20:30, co zapewnia kibicom kilkugodzinny maraton żużlowych emocji.

    Stawka w Metalkas 2. Ekstralidze

    O godzinie 18:00 Arged Malesa Ostrów podejmie ekipę z Łodzi. To starcie ma duże znaczenie dla obu drużyn. Ostrów od początku sezonu dąży do baraży o PGE Ekstraligę, a każda porażka na własnym torze może poważnie zagrozić tym ambicjom.

    Z kolei łodzianie, po serii nierównych występów, potrzebują punktów, aby nie oddalić się od drużyn walczących o czołową czwórkę. Tor w Ostrowie sprzyja ofensywnej jeździe, więc można spodziewać się wielu mijanek i walki na dystans. Kluczowe będą postawy liderów – jeśli któryś z nich zaliczy słabszy dzień, jego zespół może ponieść konsekwencje.

    Dwie i pół godziny później, o 20:30, w Krośnie odbędzie się mecz pomiędzy Cellfast Wilkami a Innpro ROW Rybnik, który może być jednym z najciekawszych w tej kolejce.

    Obie drużyny grają w tym sezonie w kratkę, ale w bezpośrednich starciach zazwyczaj dochodzi do emocjonujących pojedynków. Rybniczanie pamiętają ubiegłoroczną porażkę w Krośnie i zrobią wszystko, by zrewanżować się gospodarzom. Wilki z kolei dobrze czują się przy sztucznym oświetleniu – ich tor wieczorem nabiera specyficznej przyczepności, co często zaskakuje rywali.

    Brytyjski wieczór z Premiership

    Równolegle z drugim meczem w Polsce, o 20:30, rozpoczną się starcia na Wyspach. Ipswich Witches podejmują King’s Lynn Stars w pojedynku, który ma znaczenie w kontekście podziału na grupy przed fazą play-off.

    Czarownice w tym sezonie prezentują solidny poziom i chcą podtrzymać dobrą passę, ale Gwiazdy z King’s Lynn, mimo kilku osłabień kadrowych, wciąż potrafią sprawić niespodziankę. To szczególny wieczór dla kibiców śledzących obie ligi – można będzie przeskakiwać między transmisjami i porównywać poziom ścigania w Polsce i Anglii.

    Czwartki zaprojektowane pod kibica

    13 sierpnia to intensywny dzień dla fanów, ale także okazja, by na żywo zobaczyć kandydatów do awansu oraz drużyny balansujące na granicy strefy spadkowej.

    Jak oglądać i czego się spodziewać

    Mecze w Ostrowie i Krośnie będą transmitowane, a szczegóły dostępu zależą od oficjalnych komunikatów nadawców. Warto śledzić również relacje z Anglii, ponieważ poziom Premiership w tym sezonie zaskakuje – kilka zespołów jeździ naprawdę szybko i nie odstaje od polskich standardów.

    Czwartkowy maraton to szansa, by zobaczyć zawodników, którzy mogą wkrótce znaleźć się w elicie. Szczególnie w Metalkas 2. Ekstralidze jest wielu zawodników aspirujących do startów w PGE Ekstralidze – dziś mają okazję udowodnić, że zasługują na miejsce wśród najlepszych.


    Źródła

  • Rohan Tungate czarnym koniem Grand Prix 2027? Ekspert wskazuje jego największy atut

    Rohan Tungate czarnym koniem Grand Prix 2027? Ekspert wskazuje jego największy atut

    Rohan Tungate zdobył awans do cyklu Speedway Grand Prix 2027 po znakomitym występie w Grand Prix Challenge. Australijczyk na włoskim torze stracił tylko jeden punkt i po raz pierwszy w karierze weźmie udział w indywidualnych mistrzostwach świata. Marcin Kuźbicki, ekspert Eurosportu, uważa, że Tungate może zaskoczyć faworytów, choć nie będzie głównym kandydatem do medalu.

    Kluczowe informacje

    • Rohan Tungate w Grand Prix Challenge stracił tylko punkt, co zapewniło mu debiut w pełnym cyklu SGP.
    • Australijczyk na początku sezonu 2027 będzie miał 36 lat.
    • Kim Nilsson również zdobył przepustkę do GP, wracając do elity po udziale w sezonie 2027.
    • Marcin Kuźbicki wskazuje, że lekka sylwetka Tungate’a to jego największy atut na przyczepnych torach.
    • Ekspert nie spodziewa się jednak, że Australijczyk będzie regularnie zdobywał punkty na poziomie czołówki.

    Droga przez Challenge – awans wywalczony na torze

    Grand Prix Challenge to jeden z najbardziej wymagających turniejów w kalendarzu żużlowym. Stawka jest wysoka, presja ogromna, a błąd często przekreśla marzenia na kolejne lata. Tungate i Nilsson poradzili sobie z tym wyzwaniem znakomicie.

    Australijczyk jechał niemal bezbłędnie – jedna wpadka w całych zawodach to wynik, który trudno przecenić. Szwed potwierdził, że potrafi odnaleźć się w formacie turniejowym, mimo że jego poprzednia przygoda z Grand Prix nie była udana. W 2027 roku był stałym uczestnikiem cyklu, ale nie zdołał się w nim utrzymać.

    – Oczywiście, gdybym miał wybierać między Lindgrenem a Nilssonem jako stałym uczestnikiem, to każdy kibic żużla wolałby tego pierwszego. Jednak nie można umniejszać Kimowi, że ponownie to wywalczył – podkreślił Kuźbicki.

    Atut, który może zaskoczyć faworytów

    Marcin Kuźbicki w rozmowie z WP SportoweFakty zwrócił uwagę na specyfikę Tungate’a. Australijczyk nie jest masywnym zawodnikiem – jego lekka budowa ciała może okazać się przewagą w określonych warunkach torowych.

    – Tungate to specyficzny zawodnik, bo jest leciutki. Gdy będzie dobrze dopasowany i szybko wystartuje, to może być trudno go dogonić na niektórych torach – analizuje komentator Eurosportu.

    Ta cecha przypomina atuty innych lżejszych żużlowców, którzy na odpowiednio przygotowanych nawierzchniach potrafili zdobywać punkty nawet od mistrzów świata. Kluczowa będzie jednak powtarzalność. Kuźbicki przyznaje, że nie spodziewa się po Tungate’ie regularnej jazdy na poziomie podium przez cały sezon.

    Czego zabraknie do czołówki?

    Czego zabraknie do czołówki?
    Źródło: v.wpimg.pl

    Sezon Grand Prix to maraton, a nie sprint. Zawodnicy tacy jak Bartosz Zmarzlik czy Brady Kurtz pokazali, że o końcowym triumfie decyduje umiejętność zdobywania punktów nawet w słabszych rundach.

    Tungate ma doświadczenie, chęć pokazania się i specyficzną charakterystykę motoryczną. Brakuje mu jednak oszlifowania w cyklu na tym poziomie. Pojedyncze występy w Grand Prix to zupełnie inna sprawa niż regularna rywalizacja z najlepszymi co tydzień, na różnych torach i w zmiennych warunkach atmosferycznych.

    – Sądzę, że doświadczenie i chęć pokazania się mają znaczenie – dodał Kuźbicki, sugerując, że Australijczyk nie będzie tłem dla czołówki, ale trudno oczekiwać od niego walki o medale.

    Skład na 2027 – co już wiadomo

    Skład na 2027 – co już wiadomo
    Źródło: v.wpimg.pl

    Awans Tungate’a i Nilssona to dopiero początek układania stawki na przyszły sezon. Polska reprezentacja w elicie jest bardzo silna – obok Zmarzlika i Woryny o stałe miejsce w cyklu rywalizują Dominik Kubera i Patryk Dudek. To oznacza, że Tungate i Nilsson wejdą do niezwykle konkurencyjnej stawki, w której każdy błąd może kosztować utratę miejsca na kolejny sezon.

    Perspektywa czarnego konia

    Czy Rohan Tungate może być czarnym koniem Grand Prix 2027? Wiele zależy od definicji niespodzianki. Jeśli oczekujemy walki o podium klasyfikacji generalnej – raczej nie. Jeśli jednak szukamy zawodnika, który na pojedynczych torach zdobędzie punkty faworytom i namiesza w układance półfinałów – Australijczyk ma ku temu narzędzia.

    Jego lekka sylwetka i zdolność do szybkiego dopasowania sprzętu mogą sprawić, że w konkretnych rundach będzie poważnym rywalem. A przy wyrównanej stawce na szczycie, każdy punkt odebrany Zmarzlikowi czy Lambertowi może mieć znaczenie dla końcowego układu tabeli.


    Źródła

  • Jepsen Jensen ujawnia przyszłość. „Jedziemy razem!” na kevlarze we Wrocławiu

    Jepsen Jensen ujawnia przyszłość. „Jedziemy razem!” na kevlarze we Wrocławiu

    Michael Jepsen Jensen pojawił się na Grand Prix Polski we Wrocławiu w kevlarze z napisem „Jedziemy razem!”, co potwierdziło jego dalszą współpracę z polskim klubem. Duńczyk dał kibicom wyraźny sygnał, że zostaje na kolejne lata. W szczerej rozmowie zawodnik ujawnił szczegóły swojej odbudowy formy, poruszając trudne tematy.

    Kluczowe fakty

    • Michael Jepsen Jensen podczas Grand Prix Polski zaprezentował kevlar z napisem „Jedziemy razem!”, potwierdzając plany na przyszłość.
    • Zawodnik mówi wprost o swoich błędach i podkreśla konieczność ich szybkiej eliminacji, zamiast szukać wymówek.
    • Duńczyk wierzy, że jego drużyna może realnie powalczyć o medal, mimo że „na papierze” nie jest najmocniejsza.
    • Wsparcie kibiców i zespołu – jak sam przyznaje – odegrało kluczową rolę w jego powrocie do wysokiej dyspozycji.

    Powrót do formy bez ściemniania

    Jepsen Jensen przyznaje, że ostatnie sezony były dla niego prawdziwym rollercoasterem. Jeszcze niedawno zmagał się z kryzysem, a dziś znów należy do czołowych zawodników PGE Ekstraligi. Sam jest zaskoczony swoimi osiągnięciami.

    „Jestem zaskoczony, że to osiągnąłem” – mówi, nie ukrywając swojego zdziwienia.

    Jego podejście do porażek wyróżnia się na tle wielu sportowców. Nie szuka winnych w torze, sprzęcie czy pogodzie. „Popełniłem błędy, które muszę wyeliminować do następnych zawodów” – mówi szczerze. Dodaje: „Chcę znaleźć błędy i jak najszybciej je poprawić”.

    Drużyna przede wszystkim

    Mimo indywidualnego charakteru żużla, Duńczyk stale podkreśla znaczenie zespołu. Czuje się dobrze w Zielonej Górze i nie wyobraża sobie kontynuowania kariery gdzie indziej. „Kiedy masz problemy, potrzebujesz wsparcia” – tłumaczy.

    Jego zdaniem Falubaz stać w tym sezonie na więcej niż tylko bezpieczne utrzymanie. „Patrząc na skład na papierze, może nie jesteśmy najsilniejsi, ale myślę, że możemy walczyć o medal” – ocenia. Deklaruje: „Zrobię wszystko, żeby wlać w chłopaków wiarę, bo to jest kluczowe”.

    Ta postawa, łącząca samokrytykę z budowaniem atmosfery w drużynie, robi wrażenie na kibicach i ekspertach. Jensen nie obiecuje cudów, ale oferuje uczciwą ocenę sytuacji i konkretny plan działania.

    Kibice zasługują na sukces

    W wypowiedziach Duńczyka często przewija się temat kibiców. „Byłoby niesamowicie powalczyć o medal. Kibice zasługują na to” – mówi z przekonaniem. Widać, że nie traktuje fanów jako tła dla swoich występów, ale jako realną siłę napędową.

    „Nie możemy załamywać się po porażce. Czasem wygrywasz, a czasem przegrywasz. Taki jest sport” – podsumowuje Jepsen Jensen. Jego słowa to przykład sportowca, który mówi dokładnie to, co myśli – bez zbędnego pudrowania rzeczywistości.

    Odbudowa formy, deklaracja lojalności wobec klubu i dojrzałe podejście do porażek składają się na obraz zawodnika, który przeszedł długą drogę. Z napisem „Jedziemy razem!” na kevlarze i takim nastawieniem, Duńczyk pokazuje, że kolejne rozdziały tej historii dopiero się zaczynają.


    Źródła

  • Remis w Ipswich otwiera drogę Leicester Lions do triumfu w Premiership Knock Out Cup

    Remis w Ipswich otwiera drogę Leicester Lions do triumfu w Premiership Knock Out Cup

    Leicester Lions z Ryanem Douglasem w składzie zremisowali 45:45 na wyjeździe z Ipswich Witches w pierwszym meczu finału Premiership Knock Out Cup. Ten wynik stawia ekipę Lwów w dobrej sytuacji przed rewanżem na własnym torze, gdzie będą mieli szansę na zdobycie trofeum. W zespole gospodarzy walczył Tobiasz Musielak, ale nawet jego dobra postawa nie wystarczyła do wypracowania przewagi.

    Kluczowe informacje

    • Leicester Lions zremisowali 45:45 z Ipswich Witches w pierwszym finale Premiership Knock Out Cup.
    • Ryan Douglas i jego zespół są w dobrej sytuacji — przed rewanżem nie mają strat do odrabiania.
    • Tobiasz Musielak był liderem Witches, ale jego wysiłki nie przełożyły się na zwycięstwo.
    • Rewanż odbędzie się na torze w Leicester, gdzie Lions są wyjątkowo mocni.
    • Premiership Knock Out Cup to jedno z najbardziej prestiżowych trofeów w brytyjskim żużlu.

    Wyrównana walka na torze w Ipswich

    Spotkanie na Foxhall Stadium dostarczyło kibicom wielu emocji. Obie drużyny szły łeb w łeb — żadna nie zdołała odskoczyć na więcej niż cztery punkty przewagi. Goście świetnie rozpoczęli, prowadząc po czterech biegach 14:10, ale Witches szybko odpowiedzieli.

    Kluczowym momentem okazała się ósma gonitwa, gdy podwójne zwycięstwo Ipswich doprowadziło do remisu 24:24. Od tego momentu wynik oscylował wokół równowagi, a ostatni bieg nie przyniósł rozstrzygnięcia. Douglas zdobył dla Leicester 11 punktów z bonusem, potwierdzając swoją klasę na wymagającym torze rywala.

    Oba zespoły pokazały charakter. Nikt nie odpuszczał, a każdy punkt był wyrywany w twardej walce. To był żużel na najwyższym poziomie — z mnóstwem mijanek i odważnych ataków przy krawężniku.

    Douglas kluczem do sukcesu Lwów

    Ryan Douglas od początku sezonu jest jednym z najskuteczniejszych zawodników Leicester. W finale pucharu Australijczyk nie zawiódł — imponował szybkością i pewnym startem. Jego współpraca z resztą zespołu wyglądała bardzo solidnie, co dobrze wróży przed rewanżem.

    Warto też wspomnieć o postawie Maxa Fricke i Richarda Lawsona, którzy skutecznie wspierali Douglasa. Ta trójka stanowi o sile Lions i wydaje się, że na własnym torze będą trudni do pokonania dla ekipy z Ipswich. Remis na wyjeździe to dla Leicester niemal jak zwycięstwo.

    Musielak ciągnął Witches, ale to za mało

    Tobiasz Musielak udowodnił, że należy do ścisłej czołówki Premiership. Polak wywalczył 13 punktów i był najjaśniejszą postacią w szeregach Witches. Niestety, zabrakło mu równorzędnego wsparcia — pozostali liderzy Ipswich spisali się poniżej oczekiwań.

    Erik Riss i Tom Brennan nie pojechali tak skutecznie, jak oczekiwano. W takich meczach, gdzie każdy punkt ma znaczenie, takie przestoje kosztują. Gdyby ktokolwiek z nich dorzucił choć dwa punkty więcej, sytuacja przed rewanżem wyglądałaby zupełnie inaczej. A tak to Leicester może spać spokojnie.

    Rewanż w Leicester bez tajemnic

    Rewanż w Leicester bez tajemnic
    Źródło: v.wpimg.pl

    Tor w Leicester jest korzystny dla gospodarzy. Wąskie łuki i specyficzna geometria sprawiają, że przyjezdnym bardzo trudno się do niego dostosować. Lions znają każdy centymetr nawierzchni i potrafią to wykorzystać.

    W tym sezonie Leicester przegrało na własnym obiekcie zaledwie raz. Do tego doszło kilka remisów, ale generalnie jest to twierdza, której nie tak łatwo zdobyć. Witches będą potrzebowali prawdziwego cudu, żeby odwrócić losy finału.

    Podsumowanie

    Remis 45:45 w pierwszym finale Premiership Knock Out Cup sprawia, że Leicester Lions są o krok od trofeum. Ryan Douglas i jego koledzy wracają do domu z czystym kontem — bez strat, za to z psychologiczną przewagą nad rywalem. Ipswich musi liczyć na niespodziankę, bo na torze w Leicester faworyt jest tylko jeden. Rewanż zapowiada się pasjonująco, bo w żużlu nic nie jest przesądzone przed ostatnim biegiem.


    Źródła